ေႏြဦးဒဏ္ရာ

အခ်ိန္ေတြက လွ်က္စီးလက္လုိက္သလုိပဲ
ကမ္းပါးမွာထုိင္ေငးမိတဲ့အခ်ိန္ကုိ ငါရင္ေမာမိပါရဲ႕
အိပ္ကပ္ထဲက မရွိျခင္းမ်ားက အနာဂတ္ကုိ တီးတုိးတုိင္းထြာေနတယ္...။

တခါတခါ လြတ္လပ္မႈေတြကုိ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္သူမ်ားအေၾကာင္းကုိေတြးမိတယ္
ငါးေထာင္တန္ အျပဳံးေတြနဲ႔ သစၥာရွိမႈကုိျပသၾကတယ္ေလ
ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေႏြဦးရယ္သံေတြ က်ယ္ေလာင္ခဲ့တာပဲမဟုတ္လား...။

အမ်ိဳးသားေရးကုိ ေရွ႕တန္းတင္ဖို႕ က်ည္ကာအက်ီ၀တ္ဖုိ႔လုိသလား
အေျဖကေတာ့ ပန္းတပြင့္မဟုတ္တာေသခ်ာတယ္
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လူအုပ္က်ဲခ်ိန္ပဲ ေစာင့္ေနၾကေလရဲ႕။

ပြဲလန္႔ခ်ိန္ခင္းမယ္ဖ်ာတခ်ပ္ ခင္ဗ်ားတုိ႔မွာ အဆင္သင့္ရွိရဲ႕လား
ေရွ႕ကသြားေနၾကသူေတြမွာ မ်က္စိအ၀တ္စည္းလုိ႔
ေမွာင္ရီ၀င္ခ်ိန္မွ က်လာမယ့္ တုိက္ပြဲေခၚသံကုိ ဘာလုိ႔ေမွ်ာ္လင့္ေနမွာလဲ...။

ယုံၾကည္မႈကုိ သက္ေသျပဖုိ႔ ေဒါင္းတေကာင္မလုိပါဘူး
ဦးေႏွာက္ေတြ စီးဆင္းမေနဖုိ႔ပဲလုိတယ္
ဒါကုိ နားကန္းေနတဲ့ ခင္ဗ်ားသိသလုိ ကၽြန္ေတာ္လဲအသိ...။

ဒီမုိကေရစီ ေရပြက္မွာ ငါးစာကုိ လူတုိင္းသိတယ္
ခင္ဗ်ားသတၱိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တခ်က္ၾကည့္မယ္
စာတန္းထုိးခ်ိန္မွာ ၀မ္းနည္းမွတ္တမ္းကုိ ဘယ္သူမွ မဖတ္ခ်င္ဘူး...။

ေတာက္တဲ့ေတြေတာင္ ရင္ထဲမွာ ဘုရားရွိတယ္
အူေၾကာင္ေၾကာင္ ခံယူခ်က္ေတြကုိ စြပ္ျပဳတ္လုပ္ပစ္လုိက္ပါ
ခင္ဗ်ားရဲဲ့ စ်ာပနာသီခ်င္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သံစုံတီး၀ုိင္းက တာ၀န္ယူပါရေစ...။