ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္မ်ား အလုိရွိသည္

မ်ားစြာေသာ စစ္တမ္းေကာက္ယူမႈမ်ားက ေထာက္ျပေနသည္မွာ အေမရိကတြင္ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္အေရအတြက္ တျဖည္းျဖည္းေလ်ာ့က်လာသည္။ ေက်းလက္ေဒသမ်ားတြင္ ပုိ၍ဆုိးသည္။

          ၂၀၁၀ တြင္ အေမရိကန္ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္မ်ားေကာလိပ္(ACS) မွေကာက္ယူေသာစစ္တမ္းမ်ားအရ ၂၀၀၄ မွ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္း လူတသိန္းတြင္ ရွိရမည့္ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္အေရအတြက္မွာ ၃.၇% သုိ႔ က်ဆင္းခဲ့သည္ဟုသိရသည္။

          အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု က်န္းမာေရးအရင္းအျမစ္ ႏွင့္ ၀န္ထမ္းစီမံခန္႔ခြဲမႈ မွ ခန္႔မွန္းခ်က္အရ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရွိ အေထြေထြခဲြစိတ္ဆရာ၀န္အေရအတြက္မွာ ၂၀၀၀ မွ ၂၀၂၀ ခုႏွစ္အတြင္း ၃% (၃၃၉၈၀ မွ ၃၁၈၈၀) အထိက်ဆင္းသြားလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ထားသည္။

          ထုိ႔ျပင္ လက္ရွိတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကေသာ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္အမ်ားစုမွာ အသက္အရြယ္ေၾကာင့္ လွ်င္ျမန္ေသာႏႈန္းထားျဖင့္ အနားယူလွ်က္ရွိေၾကာင္း ACS ၏ က်န္းမာေရးေပၚလစီ သုေတသန အင္စတီက်ဳမွ သုံးသပ္ထားသည္။ အၾကမ္းျဖင္းအားျဖင့္ လက္ရွိလုပ္ငန္းခြင္၀င္ေနၾကေသာ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ ၃ ပုံ ၁ ပုံခန္႔မွာ ပွ်မ္းမွ်အသက္ ၅၅ ႏွစ္ထက္ေက်ာ္လြန္ေနၾကျပီး ေက်းလက္ေဒသရွိ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္မ်ား၏ ပွ်မ္းမွ်အသက္မွာ ထုိထက္ပင္ ပုိ၍ၾကီးေနသည္။

          အုိင္အုိ၀ါျပည္နယ္ ကီယုိကုေဒသရွိေဆးရုံငယ္၂ရုံလုံးအတြက္ ၁၃ ႏွစ္တုိင္ေအာင္ အလုပ္လုပ္ေပးေနသူမွာ အသက္ ၆၄ ႏွစ္အရြယ္ရွိ ေဒါက္တာ ဖီလ္းကာရုိပရက္ဆုိ ျဖစ္သည္။ ကီယုိကု ေဒသမွာ  ျပည္နယ္၏ အေရွ႕ေတာင္ပုိင္းတြင္တည္ရွိျပီး အမဲလုိက္ျခင္း ၊ ငါးဖမ္းျခင္း ၊ ေဂါက္ရုိက္ျခင္း ၊ ေလွေလာ္ျခင္းတုိ႔ကုိ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ ဆရာ၀န္မ်ားအတြက္ ေပ်ာ္စရာေနရာတခုျဖစ္သည္။

          ထုိေဒသရွိ အျခားခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ၾကီးတဦး ပင္စင္ယူသြားကတည္းက ေဒါက္တာ ကာရုိပရက္ဆုိမွာ ေဆးရုံႏွစ္ရုံစလုံးအတြက္ တရက္လွ်င္ ၂၄ နာရီ တပါတ္လွ်င္ ၇ ရက္ တာ၀န္ရွိေနသည္။

          `လူသစ္ေခၚဖုိ႔က ေတာ္ေတာ့္ကို အဆင္မေျပပါဘူး´ ACS အဖြဲ႔၀င္တေယာက္ျဖစ္ေသာ ေဒါက္တာ ကာရုိပရက္ဆုိကေျပာသည္။ ` လြန္ခဲ့တဲ့ ၇ ႏွစ္လုံးလုံး ဒီေဆးရုံ ၂ရုံလုံးအတြက္  ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္လုိတယ္ဆုိတဲ့ ေၾကာ္ျငာေတြထည့္ခဲ့တယ္၊ အုိင္အုိ၀ါတကၠသုိလ္က ဒါရုိက္တာနဲ႔လဲတုိင္ပင္ၾကည့္တယ္။ ဆရာ၀န္တခ်ိဳ႕ေတာ့ အင္တာဗ်ဴးလာေျဖၾကတယ္ဗ်။ အဲဒီအထဲက ဆရာ၀န္ ၂ေယာက္၃ေယာက္ေလာက္ေတာ့ အလုပ္လုပ္ဖူးတယ္။ သိပ္မၾကာဘူး ျပန္သြားတာပါပဲဗ်ာ။´ဟု ဆရာ၀န္ၾကီးကေျပာသည္။

          အျခားေသာ ဆရာ၀န္မ်ားနည္းတူ ေက်းလက္က်န္းမာေရးစနစ္တြင္ အေထြေထြခဲြစိတ္ဆရာ၀န္မ်ား၏ အခန္းက႑မွာမ်ားစြာအေရးပါလွသည္။ ေက်းလက္ေဆးရုံတခု၏ ရန္ပုံေငြအတြက္ ခဲြစိတ္ဆရာ၀န္မ်ားက မ်ားစြာအေထာက္အကူျပဳႏုိင္သည္ဟု ေက်းလက္ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္မ်ားအား အကူအညီေပးသည့္ ကူးပါး(စ)ေတာင္းရွိ မစ္သုိဖာစင္တာမွ ဆုိသည္။ မစ္သုိဖာစင္တာအား ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တြင္ စတင္တည္ေထာင္ထားျပီး ေက်းလက္ေနျပည္သူမ်ား၏ က်န္းမာေရး ၊ ေက်းလက္ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္မ်ား ၊ ေဆးရုံငယ္မ်ား၏ အက်ိဳးေက်းဇူးကုိေရွးရႈကာဖြဲစည္းထားျခင္းျဖစ္သည္။

          `အခ်က္အလက္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိၾကည့္ျပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေျပာႏုိင္တာတခုကေတာ့ ေက်းလက္ ေဆးရုံတခုအတြက္ ေငြေၾကးပုိင္းဆုိင္ရာ အဓိက ေမာင္းႏွင္အားကေတာ့ အေထြေထြခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ေတြပဲ။ သူတုိ႔က ရြာသြားေတြအတြက္ မွန္ေျပာင္းၾကည့္ေပးႏုိင္တယ္ ၊ ခြဲစိတ္မႈေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလုပ္ႏုိင္တယ္ ၊ ကေလးခြဲေမြးေပးႏုိင္တယ္ ၊ အရုိးအထူးကုတေယာက္နီးပါး လုပ္ႏုိင္တယ္´ဟု အဆုိပါစင္တာ၏ တြဲဖက္ဒါရုိက္တာ ACS အဖြဲ႔၀င္ ေဒါက္တာ ေဒးဗစ္ေဘာ့ဂ္စထရြမ္း က ေျပာသည္။

          သုိ႔ေသာ္ အခ်ိဳ႕ေသာ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ၾကီးမ်ား၏ ေျပာျပခ်က္အရ ယေန႔ေခတ္ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ အမ်ားစုမွာ လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္စုႏွစ္က ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္မ်ားေလာက္ က်ယ္ျပန္႔စြာ ေလ့က်င့္သင္ၾကား ျခင္းမရွိေၾကာင္း သိရသည္။ အေတြ႕အၾကဳံရင့္က်က္ေသာ ေက်းလက္ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ၾကီးမ်ားကဲ့သုိ႔ ခဲြစိတ္၍သားဖြားျခင္း ၊ ဆီးႏွင့္ေက်ာက္ကပ္ခြဲစိတ္မႈမ်ား ႏွင့္ အရုိးဆုိင္ရာ ခြဲစိတ္မႈနည္းစနစ္မ်ားကုိ ကၽြမ္းက်င္ပုိင္ႏုိင္ေသာ ဆရာ၀န္မ်ားမွာ တျဖည္းျဖည္းရွားပါးလာလွ်က္ရွိသည္။

          `ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ၇၀ နဲ႔ ၈၀ ခုႏွစ္ေလာက္တုန္းက ကြတ္ေကာင္တီ ေဆးရုံမွာ သင္ခဲ့ရတုန္းကဆုိ ေက့စ္အေတာ္မ်ားမ်ားကုိ လုပ္ႏုိင္ေအာင္ ဆရာေတြကသင္ေပးၾကတယ္´ဟု ဟာ၀ုိင္ယီရွိ ျမဳိငယ္တျမိဳ႕တြင္ အေထြေထြခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ၾကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ေသာ ACS အဖဲြ႕၀င္ ေဒါက္တာ အာႏုိးလ္ဆီရုိတာ ကေျပာသည္။

          `အရင္တုန္းက အေထြေထြခြဲစိတ္သင္ရုိးနည္းစနစ္ေတြက အခုေခတ္နဲ႔ေတာ့ အေတာ္ေလး ကြဲျပားသြားျပီ။ အဲဒီတုန္းက ပုံမွန္အေထြေထြခဲြစိတ္နည္းပညာေတြအျပင္ မွန္ေျပာင္းခြဲစိတ္မႈေတြ ၊ အစာအိမ္နဲ႔ အူလမ္းေၾကာင္းခြဲစိတ္ ၊ ထိခုိက္ဒဏ္ရာ ၊ အေရးၾကီးလူနာကုသမႈ နဲ႔ ႏွလုံးထဲကုိ pacemaker ထည့္တာကအစ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုပ္ခဲ့ရတယ္´ဟု ေဒါက္တာအာႏုိးလ္က အင္တာဗ်ဳးတခုတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ `အခု ကၽြန္ေတာ္အျငိမ္းစားယူျပီး ဟာ၀ုိင္အီက ျပန္လာျပီ ကၽြန္ေတာ့္ေနရာမွာ အစားထုိးဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ့္ေပးတဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈေတြေပးႏုိင္မဲ႔ဆရာ၀န္မ်ိဳး ရဖုိ႔မလြယ္ေတာ့ဘူး`။ မၾကာေသးမီကမွ ခြဲစိတ္အထူးကု ျဖစ္လာေသာ ဆရာ၀န္မ်ား၏ လုပ္ကုိင္ႏုိင္စြမ္းမွာ ပုိ၍ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ားလာသည္ဟု ထင္ေၾကာင္း သူကထပ္ေလာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။

          ေက်းလက္ဆရာ၀န္ျပတ္လပ္ရသည့္ အေၾကာင္းတရားမ်ားထဲတြင္ မ်ိဳးဆက္သစ္ဆရာ၀န္ငယ္မ်ား၏ လူေနမႈပုံစံေျပာင္းလဲလာမႈ ႏွင့္ စီးပြားေရးတြက္ခ်က္မႈမ်ား ကလည္းအပါအ၀င္ျဖစ္သည္။ ဆရာ၀န္မ်ားအၾကား ၀င္ေငြကြာျခားမႈမွာလည္း လူငယ္ဆရာ၀န္မ်ား၏ အျပဳအမႈမ်ားကုိ ၾကီးမားစြာသက္ေရာက္မႈရွိေၾကာင္း ေရာဘတ္ ဂေရဟမ္ စင္တာမွာ ေလ့လာခ်က္တခုအရသိရသည္။ အဆုိပါ၀င္ေငြကြာျခားမႈေၾကာင့္ ထူးျပဳဘာသာရပ္မ်ား ႏွင့္ အျခားေသာနယ္ေဆးရုံမ်ားရွိ ဆရာ၀န္မ်ား အၾကား မညီမွ်မႈမ်ားစြာကုိ ျဖစ္ေပၚေစျပီး ၊ ဆရာ၀န္မ်ား၏ အရည္အေသြး ၊ လုပ္ကုိင္ႏုိင္စြမ္းရည္ႏွင့္ သာတူညီမွ်မႈတုိ႔ကိုလည္း မ်ားစြာကေမာက္ကမ ျဖစ္ေစသည္ဟုသိရသည္။

          က်န္းမာေရးေစာက္ေရွာက္မႈေကာင္းမြန္စြာမရရွိသည့္ ေက်းလက္ေဒသမ်ားတြင္ ဆရာ၀န္ေလာင္း မ်ားအား ေလ့က်င့္သင္ၾကား ေပးသည့္ အစီအစဥ္ကုိ ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါက ေဆးေက်ာင္းသားမ်ားစိတ္ထဲတြင္ အဆုိပါ ေက်းလက္ေဒသမ်ားသုိ႔ သြားေရာက္ျပီးတာ၀န္ထမ္းေဆာင္လုိစိတ္ ျဖစ္ေပၚလာႏုိင္ေစသည္ဟုိ အဆုိပါ သုေတသနက အၾကံျပဳထားသည္။

          အသက္ ၅၅ ႏွစ္ရွိျပီျဖစ္ေသာ ေဒါက္တာစတိဗ္ေအာ္လ္ဆြန္မွာ ကူးပါလ္းစ္ေတာင္း၏ ေက်းလက္ေဒသတြင္ ေမြးဖြားခဲ့သူတစ္ဦးျဖစ္ျပီး ဖခင္မွာ အဆုိပါေဒသေဆးရုံမွ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္တစ္ဦးျဖစ္သည္။ `ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေတာမွာေဆးကုရတာကုိ ၾကိဳက္တယ္ ။ ေတာသားေတြအတြက္ အသစ္ေတြ ယူလာေပးရတာကုိလည္း သေဘာက်တယ္´ဟု ACS အဖြဲ႕၀င္ ေဒါက္တာေအာ္လဆြန္က ေျပာသည္။

          ထုိနယ္သားျဖစ္ေသာ္လည္း ေဒါက္တာေအာ္လ္ဆြန္မွာ ကုိယ္ပုိင္ေဆးခန္းမဖြင့္ ဘရုိက္တန္ ေဆးရုံတခုတည္းတြင္သာ အလုပ္လုပ္သည္။ ျမိဳ႕ေနဆရာ၀န္တေယာက္ထက္ ၀င္ေငြမ်ားစြာနိမ့္က်ေသာ္လည္း သူ႔အတြက္ အဆင္ေျပသည္ဟု ေဒါက္တာေအာ္လ္ဆြန္က အင္တာဗ်ဳးတခုတြင္ ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း အဆုိပါေဒသတြင္ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ ႏွစ္ဦးသာရွိသည့္အတြက္ ေဒါက္တာေအာ္လဆန္တေယာက္ တရက္ျခား ဂ်ဳတီက်သည္မွာ မသက္သာလွပါ။

          `အကယ္၍သာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မွာ ဆာဂ်င္ေလးေယာက္ေလာက္သာရွိမယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘ၀က တကယ္ကုိ သက္ေတာင့္သက္သာရွိမွာပါ။ ဘယ္သူမွ အလုပ္မပိေတာ့ဘူးေပါ့´ ဟုသူကေျပာသည္။

          ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္မႈမ်ားအရ အေမရိကေက်းလက္ေဒသတြင္ မၾကာခင္အနားယူေတာ့မည့္ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ၾကီးမ်ားေနရာတြင္ အစားထုိးရန္ လုိအပ္ခ်က္မွာ တျဖည္းျဖည္းပုိမိုျမင့္တက္လာလွ်က္ရွိသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ငယ္မ်ားအေနျဖင့္ ေက်းလက္ေဒသကုိ စိတ္၀င္စားမႈနည္းပါးျခင္း ႏွင့္ လက္ရွိတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကေသာ ေက်းလက္ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္မ်ား၏ အသက္အရြယ္တုိ႔အျပင္ အျခားေသာ ျပႆနာမ်ားစြာလည္းရွိေသးသည္။

          `ကၽြန္ေတာ္တုိရဲ့က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈစနစ္မွာ ခြဲစိတ္လူနာေတြအတြက္ သင္ေတာ္တဲ့ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈကုိ လွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္ နဲ႔ လြယ္လြယ္ကူကူမရႏုိင္ဘူးဆုိတာ ထင္ရွားပါတယ္´ ဟု ေက်းလက္ခြဲစိတ္ကုဆပ္ေကာ္မတီ ၏ ဥကၠဌႏွင့္  ACS အေထြေထြခြဲစိတ္ပညာဆုိင္ရာ အၾကံေပးေကာင္စီ ဒုတိယဥကၠဌ ျဖစ္သူ ေဒါက္တာေအာ္လ္ဆန္က ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။ `အဓိက အဖြဲ႔အစည္းေတြအားလုံး စုေပါင္းအလုပ္မလုပ္ပဲနဲ႔ေတာ့ ဒီျပႆနာရဲ့အေျဖထြက္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြန္ဂရက္မွာလည္း က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈစနစ္ျဖန္႔ေ၀ပုံနဲ႔ပါတ္သတ္တဲ့ ဥပေဒတခ်ိဳ႕ကုိ ခြင့္ျပဳေပးရမွာျဖစ္သလုိ ေက်းလက္ေဒသမွာရွိတဲ့ သမားေတာ္ၾကီးေတြနဲ႔အျခားေသာ က်န္းမာေရးေစာက္ေရွာက္မႈေပးတဲ့အဖဲြ႔အစည္း ေတြကလည္း ဒီျပႆနာကုိ ေလးေလးနက္နက္ေဆြးေႏြးေပးဖုိ႔ လိုပါတယ္။ အကယ္၍ကၽြန္ေတာ္တုိ႔သာ ေက်းလက္က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ ေမာ္ဒယ္တခုကုိ တင္ျပႏုိင္ခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အေျပာင္းအလဲတခုခုကုိ လုပ္ႏုိင္မွာပါ´

          လက္ရွိအခ်ိန္အထိမႈ ေဒါက္တာ ကာရုိပရက္ဆုိကဲ့သုိ႔ ေက်းလက္ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ၾကီးမ်ားသည္ သူတုိ႔၏ အလုပ္ကုိ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဆက္လက္လုပ္ကုိင္လွ်က္ရွိျပီး သူတုိ႔ေနရာကုိ ဆက္ခံမည့္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားကုိ ဆက္လက္ေမွ်ာ္လင့္ေနလွ်က္ရွိေလသည္။

Translated  by ေတာက်ီးဂန္း (၁၅/၇/၂၀၁၁)

မူရင္း။  ။Rural Surgeons’ Experiences Reflect Data on Shortages by Naseem S. Miller (Elsevier Global Medical News) from American College of Surgeons News vol.4. no.4 April 2011